مناظره تلویزیونی محمود احمدی نژاد و میر حسین موسوی بیش از آنکه بیان نقد های دو کاندیدا باشد با تهاجم بی سابقه و علنی محمود احمدی نژاد به دولت های قبل -که به زعم وی چون هم اکنون چیزی برای عرضه در برابر خدمات دولت نهم ندارند همگی به کمک میرحسین آمده اند- به یک رسوایی برای نظام جمهوری اسلامی بدل شد و خاطره سخنان افشاگرانه پالیزدار را به ذهن ها متبادر کرد و اینکه اگر پالیز دار به جرم بیان چنین سخنانی مستحق زندان است مجازات احمدی نژاد چیست؟
اما شاید مجازات احمدی نژاد با وجود رویارویی علنی با هاشمی رفسنجانی که از تاثیرگذار ترین افراد بعد از رهبری نظام است از جنس دیگری باشد. حمله بی محابای احمدی نژاد به هاشمی -که در میان توده مردم ایران نماد اشرافی گری و مدیریت قیم مابانه است- اگرچه برای کسب رای و حفظ محبوبیت و عمل به وعده های انتخاباتی دور قبل احمدی نژاد برای معرفی مافیای فساد و قدرت که چهارسال فراموش شده بود و او یکبار دیگر از آن برای جذب رای عوام استفاده کرد انجام شد اما با وجود داشتن دو منصب مهم حکومتی در نظام جمهوری اسلامی از سوی هاشمی که هر دو به نوعی منصوب به رهبر هستند اساس نظام و رهبری را زیر سوال برد. هاشمی از یکسو از سوی رهبر منصب ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام را با اختیارات نظارتی عالی بر عهده دارد و از سوی دیگر ریاست مجلس خبرگان رهبری را که وظیفه نظارت و انتخاب رهبر را در نظاام جمهوری اسلامی دارد بر عهده دارد و این هر دو یعنی شالوده های نظام اسلامی.
اما احمدی نژاد که چهار سال پیش با وعده آوردن نفت بر سر سفره محرومان بر سر کار آمد و و نه تنها نفت صد دلاری را به سفره ها نیاورد و و در عوض تورم را به 25 درصد رسانید ، به همین محرومان وعده داد که ریشه مافیای فساد وقدرت را در ایران خواهد خشکاند امروز بعد از چهار سال در مناظره تلویزیونی با موسوی اسامی افرادی را بزبان می آورد و آنان را متهم به چپاول بیت المال می کند که هیچ گاه قبل از آن چنین اقدامی که البته ذاتا مخالف قانون می باشد را انجام نداده بود. بر اساس قانون باید ادله و مدارک این امور به دادگاه ارائه شود و بعد از اثبات جرم مراحل قضایی در مورد آن طی شود ولی آنچه در این برنامه دیده شد تلاش احمدی نژاد در مقابل خونسردی میرحسین موسوی برای استفاده از همان استراتژی تهاجمی بود که بارها از آن برای مقابله با غرب یاد کرده بود و از این استراتژی برای بیان مطالبی که بنا به تعبیر موسوی ارتباطی به کاندیداتوری موسوی ندارد بهره برد. اگرچه احتمال اینکه این استراتژی جلب محبوبیت برای جذب توده ای از مردم کارگر افتد اما زلزله ای را در میان ساختار حکومتی ایران ایجاد خواهد کرد و انتظار آن می رود که اولین قربانی آن خود محمود احمدی نژاد باشد که یقیننا گرفتار ناخشنودی هبر نظام خواهد شد. زیرا آنچه در این سی سال مشاهد شده است این است که ارکان نظام اگرچه در موضوعاتی به مخالفت به یکدیگر بر می خیزند اما ملاحظه کار را به لحاظ به خطر نیفتادن حیثیت نظام کرده و از خطوط قرمز – همان خطوطی که امشب احمدی نژاد از آن عبور کرد- عبور نمی کنند.
اما در لابلای سخنان تهاجمی احمدی نژاد و سخنان حاکی از خونسردی موسوی که فقط در چند دقیقه آخر هیجان در آن دیده شد نکته ای ظریف را می توان دید و اینکه با وجود تلاش فراوان تیم احمدی نژاد برای متهم ساخت اطرافیان و حامیان موسوی کوچکترین اتهامی متوجه خاتمی که هشت سال بر کرسی ریاست جمهوری ایران تکیه زده بود نشد و این یعنی سلامت و صداقت این رییس جمهور محبوب و دوست داشتنی که در این دوره از انتخابات درسی از اخلاق- که مدتهاست در آسمان سیاست ایران فراموش شده- به سیاستمداران داد که شاید بیش از همه بر رییس جمهور فعلی کشور لازم باشد.
و در پایان اینکه نظام احمدی نژاد را به سبب این پرده دری خواهد نواخت یا نه را باید در اتفاقات پیدا و پنهان آینده سیاسی ایران جستجو کرد اما باید دانست که احمدی نژاد آغازگر اتفاقی بزرگ در نظام سیاسی ایران بود که شاید برای جمهوری اسلامی چنان مبارک نباشد.
