
انتخابات و افق روشن آينده
همايش بزرگ حاميان مهندس ميرحسين موسوي
در مناطق ۱۰ و ۱۱ تهران
چهارشنبه ۳۰ ارديبهشت
ساعت ۱۹
خانه فرهنگ مشق
انتهاي بلوار استاد معين - نبش خيابان آيت الله دستغيب - مركز مشاركتهاي اجتماعي
|
انتخابات و افق روشن آينده همايش بزرگ حاميان مهندس ميرحسين موسوي در مناطق ۱۰ و ۱۱ تهران چهارشنبه ۳۰ ارديبهشت ساعت ۱۹ خانه فرهنگ مشق انتهاي بلوار استاد معين - نبش خيابان آيت الله دستغيب - مركز مشاركتهاي اجتماعي + نوشته شده توسط علی رضا در سه شنبه 29 اردیبهشت1388 و ساعت
17:48 |
این وبلاگ قبلا حمایت خویش را از سید محمد خاتمی اعلام کرده بود وامروز نیز حمایت خویش را میر حسین موسوی اعلام می کند. اما چرا به میر حسین رای می دهیم؟برای پاسخ به این سوال باید چهار سال دولت دکتر احمدی نژاد را مورد بررسی قرار دهیم و شعارها و اهداف و تفکرات و ایده های او را با محمود احمدی نژاد مقایسه کنیم. بر اساس آنچه شعارهای در کشوری که تورم و گرانی بیداد می کند دولتش کاهش قیمت بعضی از کالاهای خارجی به سبب بحران اقتصادی را از اقدامات دولت خدمتگذار عنوان می کند. در مذمت اقدامات دولت نهم هر چه بگوییم کم گفته ایم و همان بس که مردم خود می بینند آنچه بروزشان آمده. اما کسانی از همین طیف محافظه کار می پرسند که چرا میر حسین در این 20 سال سکوت کرده بود ؟ در جواب باید گفت باید دید چه سخت است خون دل خوردن و سکوت کردن در دوره ای که گروهی آنچنان دست آورد های انقلاب را بر باد می دهند و در حالی که سخن از مردم سالاری دینی و عدم تعیض بین قومیت ها بر زبان می رانند صدا ها را در گلو ها خفه می کنند و ناصحان مشفق را جاهلانی میخوانند که آب به آسیاب دشمن می ریزند و بواسطه همین خون دل ها بود که جگر گوشه امام به دیار باقی شتافت و آیت الله توسلی آنچنان رحلت فرمود. شما قضاوت کنید که سکوت بهتر از هر روز دورغ بر زبان جاری ساختن نیست؟ دم فروبستت شایسته از تحمیق توده ها بواسطه مذهب و اعتقادات پاک مردمان نیست؟ و اما میر حسین مرد صالحی که زمانی که تک تک مردم این دیار با رنج جنگ و مصیبت از دست دادن عزیزان خویش دست به گریبان بودند با آنان هم نوا بود امروز آمده است تا از پس این همه تاریکی مرهمی بر زخم مردم رنجدیده از پس سالیان نهد. او آمده است تا آزادی را به زبانها و قلمها و عدالت را به دستان پینه بسته و پیشرفت را به جوانان این مرزو بوم که در عین نشاط و علم شغلی نمی یابند هدیه کند. او از پس سالها سکوت آمده تا با فریادی پرده سیاه خودکامگی و تحمیق توده ها بدرد آری او آمده است...
+ نوشته شده توسط علی رضا در جمعه 25 اردیبهشت1388 و ساعت
14:4 |
دهم اریبهشت ما روز ملی خلیج فارس نامگذاری شد و در فهرست آثار ملی ایران نیز به ثبت رسید. بعد از مدتی سکوت می خواستم در مورد انتخابات بنویسم اما دیدم خلیج فارس ایران در میان حاکمان ما چنان غریب و مظلوم است که باید از آن نوشت. چند سالی از تلاش کشور های نو ظهور حاشیه خلیج فارس برای کمرنگ کردن نام خلیج همیشگی فارس می گذرد و حاکمان ما همواره نظاره گر بوده اند. دانشگاهها و مراکز مهم مطالعاتی یک به یک با دلار های نفتی اعراب عقیده خود را در مورد نام خلیج فارس تغییر می دهند و حاکمان ما همچنان نظاره گرند. اعراب تازه به دوران رسیده هر روز به جسارت خود می افزایند و حاکمان ما همچنان نظاره گرند. گستاخی تا بدانجا که رسما تهدید کرده اند در صورت وجود هر گونه نامی از خلیج فارس در بروشور ها و مدالها و سایر چیز های مرتبط با بازیهای کشور های اسلامی که قرار است در پاییز امسال در تهران برگزار شود این بازیها را تحریم خواهند کرد و باز هم مسولان بی مسولیت ما نظاره گرند. غربت خلیج فارس در میان حاکمان ما از این روی بیشتر آشکار می شود که همین حاکمان در دفاع از لبنان و فلسطین و سودان چنان جامه می درند و به دنیا چنان چنگ و دندان نشان می دهند که انگار قطعه ای از ایران عزیز است که اشغال شده اما نظاره گر گستاخی اعراب می مانند . امروز خلیج فارس در میان ما ایرانیان مظلوم و غریب است + نوشته شده توسط علی رضا در شنبه 12 اردیبهشت1388 و ساعت
2:31 |
|
|