آنها هیچگاه اینترنت را دوست نخواهند داشت زیرا اینترنت مایه دردسر آنهاست.
" اینترنت ما را به زحمت میندازه. هر روز باید علیرغم میل باطنی و در کمال نفرت روبروی کامپیوتر بشینیم و بوسیله این موش لعنتی که معلوم نیست کلید راستش کجاها بدرد می خوره و کلید چپش کجاها و کیبورد تعدادی آدرس انگلیسی را در جایی وارد کنیم و ببینیم محتوای این سایت ها چیه . خیلی سخته چون اصلا از زمان مکتب از انگلیس بدمان می آمد ولی خب حالا اگرچه زبان انگلیسی وسیله نان خوردنمان شده اما شما را به خدا این همه کار راحت مثلا همین وزارت کشور. نمی شد یکی از این وزارتخانه ها را نه اصلا به جهنم استانداری هم بود اشکال نداشت به جای عضویت در کمیته تعیین مصادیق فیلترینگ به ما بدهند . عجب شغل پر دردسریه این شغل ما. شما قضاوت کنید صدور دستور فیلترینگ چندین میلیون سایت اینترنتی در این مدت کم آنهم با اینهمه کاری که عیال محترم صبح موقع بیرون آمدن از خانه به ما می سپاره واقعا کار شاقی داریم ما. تازه از یک طرف همه اش باید فحش و بد و بیراه این کاربران خیر ندیده اینترنت را بخوریم از طرف دیگر این صاحبان سایت ها دم به دم ادعای خسارت می کنند البته این را که چشمشون کور می خواستند نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی نکنند خسارت هم نمی دیم تا ورشکست بشن برن پی کارشون. آخه مگه زمان ما که اینترنت نبود چی شد؟
مگر ما ایمیل نداشتیم اتفاقی افتاد؟ مگر ما عضو شبکه اجتماعی نبودیم در بازار اعتبار نداشتیم؟ مگر مجلس ختم بابای خدابیامرزمون در اینترنت اطلاعیه زدیم که از کهکیلویه و بویر احمد هم آدم آمده بود؟ ...."
با ذکر این مقدمه نه چندان خیالی از زبان یکی از اعضای کمیته تعیین مصادیق فیلترینگ که تقریبا همه کاربران ثابت اینترنت در ایران به نحوی با اقدامات این کمیته پنج نفره درگیرند قصد دارم به این موضوع برسم که آیا جمهوری اسلامی اصولا به اینترنت به عنوان یک تهدید می نگرد با فرصت؟
از آغاز تشکیل این کمیته تقریبا محرمانه که کسی اعضای آن را نمی شناسد و محل جلسات آن را نمی داند و حتی مصادیق اجرای فیلترینگ توسط آنان را نمیداند چندین میلیون سایت فیلتر شده اند . سایت هایی که در میان آنها سایت های پر بازدید کننده ایرانی و خارجی دیده می شود و شاید بزرگترین توجیه فیلترینگ این سایت ها درج مطالب و یا تصاویر ضد اخلاقی و یا مطالب ضد اسلام یا ضد نظام است. البته ظاهرا فیلترینگ سایت های غیر اخلاقی را خود مخابرات مستقیما انجام می دهد و کار این کمیته بیشتر حول سایت هایی که به درج مطالب انتقادی و یا مباحث فرهنگی و سیاسی که منطبق با اصول نظام نیستند می باشد. در کشوری که قانون آزادی دسترسی آزاد همگان به اطلاعات در مجلس تصویب شده و هر کس که مانع دسترسی آزاد مردم به اطلاعات شود مجرم شناخته می شود کمیته ای رسما و بر خلاف این قانون از نمایندگان عالی وزارتخانه های اطلاعات (که طبعا همواره نگاهی امنیتی به محتوای سایت ها دارد ) فرهنگ و ارشاد اسلامی (که سابقه نه چندان خوبی در بخش اعطای مجوز نشر چه در حوزه مطبوعات و چه در حوزه کتاب و فیلم در سی سال گذشته دارد) و سازمان صدا و سیما (که هر روزه با وجود ارتزاق میلیاردی از بودجه عمومی کشور تبدیل به بلندگوی افکار و اعتقادات اقلیتی خاص و نه چندان محبوب در جامعه شده است) و سازمان تبلیغات اسلامی ( که قاعدتا بر مبنای ذات خود هر چیزی را که نامی از اسلام در آن نباشد ضد اسلامی و ضاله می داند و از صدور حکم محو آن از روی کره خاکی دریغ ندارد) و شورای عالی انقلاب فرهنگی ( که درسی سال اخیر هیچگاه سوابق قابل افتخاری چه در انقلاب فرهنگی در دانشگاهها و چه در اسلامی کردن آن و چه در معماری وضعیت اسفبار فرهنگی کشور ندارد) تشکیل می شود تا قانونا قانون را زیر پا بگذارد.
جالبتر اینکه اعضای این کمیته مشخص نیستند هیچگاه بیانیه نمیدهند سخنگو ندارند روابط عمومی ندارند اصلا اسم و آدرس و نشانی ندارند . دلایل فیلترینگ را توضیح
نمی دهند و بخاطر فیلترینگ اشتباه عذر خواهی نمیکنند و حتی یک وبسایت برای ارتباط با نزدیک به هفت میلیون کاربر ایرانی ندارند. اصلا از نظر ایشان این هفت میلیون عددی به حساب نمی آیند که بخواهند بدانها پاسخگو باشند.
فیلترینگ سایت های سیاسی و فرهنگی که دیگر به نقل و نبات اخبار اینترنت ایران تبدیل شده و هر کس که با انتقادی به این نظام درافتد سایت یا وبلاگش و احتمالا در مرحله بعد خودش ورافتد چنانکه چند سال پیش شاهد محاکمه وبلاگ نویسان بودیم.
سایت های خبری که مخاطبان خاص خود را دارند براحتی فیلتر می شوند و روزها و ماهها و گاه برای همیشه در محاق فیلتر می مانند.
فیلترینگی که به بهانه کنترل سایت های غیر اخلاقی ایجاد شد امروزه دامن اطلاع رسانی و نقد صریح را در فضای مجازی ایران گرفته است و آن دیگر سو کاربران بخت برگشته ایرانی هستند که از یکسو فیلترینگ را تحمل می نمایند و از سوی دیگر بخشنامه دولت را که اینترنت پر سرعت بالای 128kbs برای کاربران خانگی ممنوع است و آنطرف تر آنچنان قیمت ها را بالا نگه می دارند تا کاربر بیچاره اصلا سراغ اینترنت نرود. و اما این همه فشار وارده بر کاربر ایرانی نیست چون بسیاری از سایت های معتبر چون گوگل و یاهو دسترسی کاربران ایرانی را محدود کرده و یا سایتهایی دیگر بکلی از ارائه سرویس به IP های ایرانی سر باز می زنند.
آری آنان اینترنت رو دوست ندارند و ترجیح می دهند این تنها ارتباط مستقیم عموم مردم با دنیای خارج با الطاف خفیه کمیته تعیین مصادیق فیلترینگ و یا هر وسیله دیگر بطور کامل قطع شود.
پی نوشت : با اینکه شخصا با آمدن خاتمی مخالف بودم اما اعلام شرکت ایشان در انتخابات را در وضعیت کنونی ایران برای ملت ایران مبارک دانسته و اعلام حمایت این وبلاگ را از کاندیداتوری ایشان اعلام می کنم.
