.......

بر نیزه ها تلاوت خورشید دیدنی ست
                   
                                       قرآن کسی شنیده از این دلنوازتر

قرآن منم ، چه غم که نیزه شود رحل من

                                      امشب مرا در اوج ببین ،
                                                                    سرفرازتر

نفت بر سر سفره نخواستیم گاز مان را قطع نکنید!!!

موج برف و سرمايي كه ايران را در روزهاي گذشته فرا گرفت علاوه بر خساران فراواني كه به كشاورزان وارد كرد و موجب تصادفات جاده اي و مرگ و مير تعداد زيادي از هموطنانمان  و همچنين مرگ خاموش عده اي در خانه هايشان بر اثر نشت گاز CO از دودكش بخاري ها شد نقاط مختلفي از كشور را در قطعي گاز شهري گرفتار كرد و بار ديگر گونه اي  از بي كفايتي مسؤلان امر را در تامين گاز مصرفي مردم در كشوري كه دومين دارنده ذخاير گاز در دنياست بر همگان آشكار ساخت.

در اين مدت علاوه بر اينكه اتوبوسهاي گاز سوز به پاركينگ رفتند و جايگاههاي عرضه CNG تعطيل يا نيمه تعطيل شدند بسياري از مردم در خانه هاي خود شبها و روزهاي سردي را گذراندند .

تعطيلي اجباري مدارس و دانشگاهها  و ادارات دولتي نيز جهت كاهش مصرف گاز كارساز نگرديد و بسياري از شركتهاي صنعتي بزرگ به علت قطع گاز مصرفيشان از توليد بازماندند.

همگان ديده ايم در اتفاقات مشابه در آمريكا و اروپا حداقل آمار دقيقي از خسارات وارده از سوي نهاد هاي مسؤل ارائه مي شود اما متاسفانه هنوز مسؤلان ما خم به ابرو نياورده اند.

اگرچه قطع گاز صنايع به علت تامين گاز مصرفي شهروندان كاري پسنديده در جهت رفاه حال مردم است اما بي تدبيري مسؤلان در عدم پيش بيني براي چنين مواقعي و با توجه به اينكه هر ساله با شروع فصل سرما ما ناچار به قطع گاز صادراتي به تركيه مي شويم تا مصرف داخلي را تامين كنيم (البته خسارت گزافي نيز در اين مورد به تركيه مي پردازيم) قابل بخشش نيست.

كشوري كه داعيه صادرات گاز به هند و پاكستان و اروپا دارد با بروز سرما چنان به مشكل افتاده كه صدا و سيما در تبليغات تلويزيوني ملتمسانه از مردم مي خواست دماي منازل خويش را يك يا دو درجه كمتر كنند تا گاز كمتري مصرف شود و البته با وجود سرماي هوا گوش كسي به اين حرفها بدهكار نبود.

فرض كنيم كشور در شرايط جنگي قرار گيرد و باز هم فرض كنيم آمريكا خطوط انتقال گاز را هدف قرار دهد نتيجه اين خواهد بود كه در عرض چند روز همه در خانه هاي خود قنديل بسته و نيازي به موشك باران و حملات ديگر نيست.

وقتي همواره در بسياري موارد مانند برق ، آب و گاز و بنزين كه خوشبختانه خود توليد كننده همه اين محصولات هستيم در آستانه بحران هستيم چگونه سينه سپر كرده و براحتي ادعاي نجات جهانيان را مطرح مي كنيم؟ وقتي با بارش يك برف نان در تهران كمياب مي شود و قيمت بخاري برقي بسيار بالا مي رود و كشور در آستانه بحران يا چه بسا در بحران قرار مي گيرد انسان به ياد 100 سال پيش مي افتد كه قحطي در بحران ها بسراغ مردم مي آمد.

بيش از 100 پرواز فقط در فرودگاه امام لغو شد و بسياري از مسافران روزها در اين فرودگاه بدون هيچ رسيدگي سرگردان بودند.

خسارات تعطيلي صنايع به علت قطع گاز در برآورد هاي خوشبينانه به 800 ميليارد تومان ميرسد ( جهت مطالعه آمار مي توانيد نگاهي به روزنامه ها در تاريخ 25/10/86 بيندازيد) و البته همه مسؤلان لبخند بر لب دارند و راضي .

بهر حال همين است كه هست .....

 

هر دم از این باغ بری می رسد

اظهارات جديد طالبانی رييس جمهور عراق در مورد قرارداد سال 1975 الجزاير اگرچه در ميان مجامع روشنفکری موجی از انتقاد و در ميان محافل دانشجويی موجی از خشم را برانگيخت اما با واکنش معمولی وزارت خارجه ايران همراه بود .

آقای طالبانی که سالهای متمادی در ايران و با هزينه گزاف دولت ايران زندگی کرده و به خوبی فربه شده به راحتی از عدم قبول اين قرارداد صحبت نموده و همچنين خواستار روابط دوستانه نيز با ايران شده اند!!!!

برای آنان که نمی دانند اين قرارداد چيست عرض می کنم که اين قرارداد  در سال 1975 ميلادی بين محمد رضا شاه و صدام حسين در اجلاس سران کنفرانس اسلامی در الجزاير و در پی اختلافات مرزی بين ايران و عراق بر سر خط مرزی اروند رود که به درگيری های نظامی انجاميده بود منعقد شد و بر اساس آن نقطه مرزی اين دو کشور عميق ترين نقطه رودخانه خواهد بود . همچنين صدام حسين در سال 1359 بعد از پاره کردن اين قرارداد به مرزهای ايران حمله کرد و هشت سال جنگ و ويرانی را برای ما به ارمغان آورد که بعد از سالها هنوز زخم آن از چهره کشور محو نشده است.

سياست های خارجی غلط کشور ما در در سالهای متمادی موجب شده تا ايران با وجود داشتن موقعيت ممتاز منطقه ای از سوی همسايگان خويش در امور مختلف تحت فشار باشد. بعد از ادعای کشور امارات در مورد جزاير سه گانه و ادعاهای کشور آذربايجان در مورد آذربايجان ايران و ادعای خليج عربی اين چهارمين موردی است که تماميت ارزی ما را به چالش گرفته اما بواسطه رابطه حسنه اين کشور ها و زير ذره بين بودن ايران در مجامع جهانی امکان پاسخ مناسب  از ايران گرفته شده و آشکارا اقتدار ايران را زير سوال برده است .

همچنين ندادن پاسخ مناسب به ياوه گويی های طالبانی در اين جند روز از سوی مقامات که نمی دانم به چه مصلحت انديشی انجام نشده است احتمالا باعث خواهد شد تا در آينده اظهارات پوچ ديگری از مقامات کشور های منطقه بشنويم و البته می دانم که دل هر ايرانی از اين سخنان بدرد می آيد و از خود می پرسند که علت اين سکوت معنی دار حکومت چيست؟